سلسله مقالات ارتقاي كامپيوتر / ارتقا ،قسمت شانزدهم

ارتقا چیست و چگونه باید انجام گیرد؟
در قسمت‌های پیشین با نسل‌های حافظه مورد استفاده در چند سال اخیر آشنا شدید و تصوری کلی از تفاوت‌های ایشان در ذهن شما جای گرفته است. در این قسمت به نکاتی اشاره خواهیم کرد که تصور می‌کنم در نوع ارتقا کارگشا و کارآمد باشد!

اصل اول
شمایی که قصد ارتقا دارید اول بروید و ببینید که نوع مادربردتان از کدام‌یک از نسل‌های حافظه پشتیبانی می‌کند. در اولین قدم سعی می‌کنیم تا کیفیت حافظه را با توجه به ظرفیت و سرعت فرکانس آن ارتقا دهیم. بدین‌صورت که اگر قطعه حافظه شما از نسل SDRAM باشد باید تا حد مقدور در همین حوزه فکر کنید و از تغییر سریع نسل حافظه بپرهیزید، چراکه این تغییر مستلزم تغییر مادربرد است، البته محدودیت‌هایی در ارتقا وجود دارد:

محدودیت اول: مادربرد
روی برد الکترونیکی که شما آن را به‌عنوان مادربرد می‌شناسید، حداقل دو شکاف برای نصب قطعات حافظه تعبیه شده است. در مادربردهای جدید این تعداد حداکثر شامل چهار شکاف است. بنابراین هر تعداد که دلتان بخواهد، نمی‌توانید قطعه حافظه به سیستم اضافه کنید. یک راه‌حل این است که جای قطعه کم‌ظرفیت قدیمی را با مدل جدیدتر تعویض کنید!

محدودیت دوم: ظرفیت شکاف‌ها
هر یک از شکاف‌های تعبیه شده در مادربرد دارای محدودیت‌هایی در استفاده از قطعات حافظه هستند. در مادربردهای قدیمی‌تر که از SDRAM پشتیبانی می‌کنند حداکثر می‌توانید از قطعات 512 مگابایتی استفاده کنید. در مدل‌های جدیدتر این ظرفیت تا یک گیگابایت و در بسیاری از مادربردهای کنونی تا 2 گیگابایتی افزایش یافته است. البته کمتر مادربردی است که با قطعات 2 گیگابایتی سازگار باشد. به ‌بیان دیگر حداکثر ظرفیت قابل ارتقا برای هر شکاف حافظه، قدری از مقدار اعلام شده کمتر است!

محدودیت سوم: توان سیستم عامل
سیستم‌های عامل هر یک با محدودیتی در مدیریت حجم حافظه روبه‌رو هستند. هرچند گفته می‌شود که سیستم‌عامل Win98 تا یک گیگابایت را مدیریت می‌کند، اما در واقعیت این سیستم عامل حداکثر توان مدیریت 512 مگابایت حافظه را دارد. این مقدار در سیستم‌عامل WinXP تا یک گیگابایت در واقعیت ارتقا یافته است. البته این سخن بدان معنی نیست که هر چه ظرفیت حافظه بیشتر باشد بلااستفاده خواهند ماند. در سیستم‌هایی که نیاز مبرم به ظرفیت حافظه دارند، افزایش میزان حافظه الزامی است. در حال حاضر ادعا می‌شود که سیستم‌عامل ویستا قادر به مدیریت دو گیگابایت حافظه است. در این مورد اطلاع دقیقی ندارم.

محدودیت چهارم: تعداد پین‌ها
تصور نکنید هر نسل حافظه جدیدی که معرفی شود، شما قادر به استفاده از آن هستید. پشتیبانی چیپ‌ست مادربرد از نوع حافظه و هماهنگی تعداد پین‌های قطعه حافظه با شکاف حافظه واقع در مادربرد شرط اساسی در بستر ارتقا است. تعداد پایه‌های حافظه‌های SDRAM، DDR و DDR2‌ با یکدیگر تفاوت داشته و نمی‌توان از این مدل‌ها در شکاف‌های مدل دیگر استفاده کرد. دراین مورد دقت بیشتری داشته باشید. ارتقا حافظه تابع شرایط ویژه دیگری است که بسیاری از آن‌ها تجربی بوده و به‌طور معمول بیان نمی‌شود. در این‌باره در جلسه آینده سخن خواهیم گفت. توصیه می‌کنم تا به کلیات موضوع واقف نشده‌اید، شخصاً اقدامی در جهت ارتقا انجام ندهید!